Livin on the edge

Livin on the edge

Vroeger verheugde ik mij onwijs op volwassen zijn. Ik dacht dat ik dan elke dag zou mogen verven op de muur en aan het eind van de dag altijd in een sugar high op mijn bed zou springen van plezier. Dat doe ik ook wel. Maar er schijnen toch mindere kanten aan te zitten, bepaalde verantwoordelijkheden – die ik de laatste tijd maar gewoon heb laten verslonzen.

Onder de druk die er op mij  als jongvolwassene uitgeoefend wordt stel ik mij voor dat als ik mijn verplichtingen naar de maatschappij niet nakom, ik hiervoor allerlei boetes en aantekeningen onder mijn naam zal krijgen. Maar wat blijkt? Het maakt helemaal niet uit! Men gaat er bij al die instanties namelijk van uit dat je niet kan lezen. Bijvoorbeeld in het geval “de Belastingdienst”: als ik niets onderneem, wat ik de eerste zes brieven nog even niet doe, krijg ik de zevende keer bericht dat het verschuldigde verrekend wordt met mijn volgende teruggaaf: Ideaal, had dat meteen gedaan!

Toen zei mijn moeder laatst dan eindelijk mijn verzekering op, die zij nog altijd braaf betaalde. Maanden tevoren waarschuwde ze mij al dat ik op zoek moest naar een andere oplossing, nu zou ik eindelijk zelfstandig worden! Verzekerd zijn is zelfs bij de wet verplicht, zo wist ze mij te vertellen.

Goed…de rebelse kant die ik ergens denk in me te hebben keerde zich onverwachts tegen het idee van een verzekering. Ik had er nog nooit iets aan gehad. Ik ondernam niets. Maandenlang hield ik geheim dat ik onverzekerd door het leven ging. Stiekem hoopte ik dat er een klein en onschuldig ongelukje met mij zou gebeuren, een breukje of zo, of iets dat ik toch even moest laten hechten in een vriendelijk ziekenhuis. “Hoe bedoelt ge, geen verzekering? ” zou de zuster verbaasd vragen, en ik zou mompelen “Ach joh… ik reken dat spalkje zo wel af”.

Niemand heeft me gewaarschuwd, ik ben ongeschonden die maanden doorgekomen. Ik voelde me behoorlijk goed: het vrije leven bleek echt mijn ding. Vandaar dat ik me behoorlijk genaaid voelde toen ik eindelijk die vermeende opzeggingsbrief van VGZ openmaakte: mijn vroegere polis was automatisch en per direct op mijn nieuwe adres overgeschreven. Welkom bij VGZ. Thanks ma.

Advertenties

2 gedachtes over “Livin on the edge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s