We’ll call in security

We’ll call in security

Vaak valt mij medelijden ten deel als ik over mijn reiservaringen vertel. Maar ik steek juist onwijs veel op doordat vrijwel zeker een natuurramp of criminaliteitsgolf mijn vakantieland zal treffen. Na een uur of drie bij KLM-balie 16 (“Passenger cannot board” ) ging ik dus toch enthousiast een korte reis naar New York aan.*

Dat met dat vliegtuig was allemaal nog wel vermakelijk, net als die eerste dag vakantie. Ons zorgeloze toeristengebreuzel werd pas verstoord doordat we akelig dicht bij onze hotelkamer natte voeten tot onze enkels kregen. De deur van de kamer stond op een onheilspellende kier, die geen rood fluweelachtige vloerbedekking meer toonde maar een rot soort beton. Waar was eigenlijk het bed? En die kleren waar we de kamer zo zorgvuldig mee bedekt hadden? Niet alleen bleek onze kamer overstroomd, ook waren al onze spullen vervangen door een bruin residu dat als een sluier hing over alles dat eerst chique leek.

Zoals we van The Americans verwachtten werden we prompt in een “Preferred Guest Room” (dat uitzicht op Times Square kon ik mee leven) op de bovenste verdieping ondergebracht, nadat bedrag $X ons ongevraagd in de knuistjes werd gedrukt. Hier pas bereikte ons het gevreesde nieuws dat AL onze spullen drijfnat danwel vermist waren. Zo kwam het dat ik op mijn verjaardag tegenover drie donkere en natuurlijk boomlange security meneren mocht verdedigen dat Ipods en telefoons zich ooit in onze kamer hadden bevonden… Kenners weten dat ik niks liever doe! Natuurlijk voerden ze intussen een grondige room search uit, en keerden elk van onze make-up doosjes en druipende bh’s driftig binnenste buiten. “M’am…is this prescripted medication? What are all these pills?”

De reis verliep verder even eventful, maar verbazingwekkend soepeltjes. Op die klote-cijferslotkoffer die ik niet meer openkreeg na. Eigenlijk wilde ik altijd al eens proberen of je zo’n koffer makkelijk open kan zagen. Dat gaat makkelijk.

P.S. Uit dit verhaal komt helemaal niet naar voren dat NY onwijs tof was! Ach, velen voor mij hebben met eenzelfde ontoereikendheid gepoogd te vertellen hóe en waarom. Het was, ondanks alle hysteria, security and insurance, fantastisch en ik ben nu al aan het verzinnen wanneer ik terug kan.

* Pas op, als je bij KLM naar balie 16 gestuurd wordt ben je een “probleemgeval”. Ze hebben hier een meelijwekkende magere homo neergezet  in de hoop dat wannabe-passagiers minder geneigd zijn tot geweld over te gaan na het brengen van de line: “het vliegtuig is overboekt, en u heeft geen stoel”. Het helpt de stagiaire licht te bedreigen. Het was niet netjes, maar het hielp. Ook vertellen dat je broer (“oh gut!”) morgen op de plek van bestemming gaat trouwen… helpt.

Advertenties

Een gedachte over “We’ll call in security

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s