Bah

Bah

Als een boek “schokkend smerig” genoemd wordt ben ik natuurlijk de eerste die het lezen wil. Al helemaal als het gaat over een jong meisje dat door een kleine huis-tuin-en-keuken-anusontharing in het ziekenhuis terecht komt, en daar besluit te blijven. En inderdaad, de bloemlezingen over pus, ongewenst haar en etter, maar liever over gewenste seks, harde seks, spontane seks en nog meer seks waren talrijk en expliciet genoeg naar mijn zin.

Het boek is ongeveer zo lijfelijk als je 4e klas voorlichtingsboekje, maar dan met alles dat je in een gedachtenwolkje zou kunnen kriebelen erbij. In hoeverre je je kan identificeren met iemand die zijn anus besluit te verminken en allerlei badkamerartikelen in haar lichaamsopeningen laat verdwijnen verschilt natuurlijk van persoon tot persoon. Het doet waarschijnlijk je eigen smerige fantasieën er behoorlijk bleekjes bij afsteken. Grensverleggend, dat zal wel, maar wat voor boek is het eigenlijk? Want het feministische manifest waar het voor verkocht wordt kan ik nergens vinden. Literaire hoogstanden ook niet.

Al deze gorigheid verslindend vroeg ik me tegen bladzijde 90 wel af waar het over ging. En dan is het toch zó jammer als de drijfveer van de hoofdpersoon ongeveer even kort verklaard wordt als op de achterkant van het boekje. Niet alleen is de hoofdpersoon je tot dan toe even onbekend als onsympathiek, je hebt gewoon geen idee waar ze mee bezig is. Waarom blijft ze in het ziekenhuis? Het zal je geen moer interesseren. Ineens begint je op te vallen dat al die gedachten vrij puberaal en slecht beschreven zijn. Langzaamaan begin je zelfs te vermoeden dat het hele boek geschreven is als een finale kwijting van schuldgevoelens van een viezerik die geen verhaal te vertellen had. Upside: Als je het gelezen hebt zul je je wel een stuk schoner voelen.

Helemaal misselijkmakend vond ik om te lezen dat de schrijfster “Niet wilde dat haar ouders of kinderen het zouden lezen”. Schrijf dan in je dagboek, tuthola. Zo iemand moet een feministisch manifest schrijven? Jammer, want ik zat wel te wachten op een baanbrekend manifest, vooral eentje met veel seks. Zei ik al dat ik boeken met seks heel leuk vind?  Jammer dat ze doorgaans titels als “Wilde honing” hebben. De verliefdheid die het eind van “Vochtige Streken” nog wat op moet fleuren doet ook niet onder voor die uit een Bouquet-roman.  Dus grote schrijfsters, verzamelt u en adopteer vieze meisjes voor uw manifest! Wil je tot die tijd gewoon iets lezen met seks, lees dan “Wilde honing”.


Advertenties

Een gedachte over “Bah

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s