Gewoon, gezellig.

Gewoon, gezellig.

Ik heb nét pas afstand kunnen doen van mijn dennenboom. Ik ben gewoon verzot op kerst. Het idee ervan dan, wapenstilstand enzo. Niet dat mijn familie daar boodschap aan heeft, het lijkt wel of de zeverende ziekten en huwelijkscrises die een familie teisteren altijd in de donkere dagen uit de klauwen moeten lopen. In mijn kinderjaren al hoopte ik daardoor vurig op een Home Alone-scenario, maar die eikels vergaten altíjd mijn zus.
Dit jaar was het anders. Het enige probleem was mijn zus. Mijn zus is namelijk vegetariër geworden, en de motieven daarvoor konden onmogelijk redelijke zijn. Nee, het kon niet anders of mijn zus voerde haar schijndiëet alleen maar om de organisatoren van het diner te treiteren. Een bermbom in het neutrale gebied, de kernactiviteit van onze familie: eten. Dit zouden ze haar betaald zetten.
“Groentensoep, lekker hoor!” kondigde mijn tante het voorgerecht aan.
De groentensoep rook naar vlees.
“Lekker hoor.” zei mijn zus maar.
“Met wortel en prei”, meldde mijn tante ongevraagd. “Vegetárische soep”, loog ze verder.
“Wie bidt er voor?” vroeg ik maar aan Oma Coma, want dat mag ik graag vragen. Oma Coma keek een beetje glazig naar haar bord. Ze zou denk ik liever thuis The Sound of Music kijken, met gepureerde Mon Chérie aan een infuus.
“Smakelijk eten”, knikte mijn oom me maar toe.
Ik keek schuldbewust naar de drijvende stukjes kip, en toen naar mijn zus. Ze keek me even met vuurspuwende ogen aan en haalde hoofdschuddend haar schouders op. Zoals u weet leggen vegetariërs wat dit soort dingen betreft een bewonderenswaardig fundamentalisme aan de dag; nabijheid is besmetting. Mijn zus zeefde de soep dus een tijdje, terwijl wij aten.
Het hoofdgerecht was trouwens óók vegetarisch, alleen dan met vis. “Heerlijke saus”, zei mijn zus nog, terwijl ze scherfjes kerstbal in onze puree wenste. Verder heeft ze de honger dapper gedragen, mijn zus, het kerstkind, de kerstengel. Eindelijk de beloofde vrede.

Advertenties

5 gedachtes over “Gewoon, gezellig.

  1. Koop alsjeblieft een fors notitieboek met gelinieerd papier. Schrijf het vol met proza van dit geweldig grappige en intelligent niveau, en laat het vervolgens dupliceren en uitgeven. Je hebt ‘het’ namelijk, maar dat wist je natuurlijk al. Groeten, Jan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s