Strak blauw met dreigende citaten

Strak blauw met dreigende citaten


Ergens eind december knipte ik langs de Victoria’s Secret modeshow, de optocht van engeltjes in ondergoed. Na een minuut of tien zat ik als een zwakzinnige naar mijn nieuwe vriendinnen terug te grijnzen. Vanaf toen is het bergafwaarts gegaan met mij. Collegevrij januari, maand van onbegrensde slaap. Familieleden lieten na te stoken, scheiden of sterven. Het was een aaneenschakeling van good hair days, zoals toen ik vijftien was, urenlang tongen zonder zorgen over de toekomst.
Wat een vloek! De gelukkige mens voert geen reet uit! Wel eens door de wolken gevlogen? Leuk en aardig, maar je ziet geen hand voor ogen, je moet blind op anderen vertrouwen. Citaten. Ik begon inééns citaten uit de lucht te plukken als ik schreef. Ken je die types, die debiele vingerbuigingen doen op ooghoogte? Daar, in hun luchtige archief, rukken ze zinnen uit de context. Alsjeblieft citaten, echo in de ether, vul de atmosfeer tussen mijn aanhalingstekens, bezet de stippellijntjes in mijn hoofd met leenspreuken.
Nee, het geluk wist niet te motiveren. Was het dan zo saai? De volmaakte zonsondergang, die altijd een teleurstellende foto oplevert? Gelaten ploos ik een krant uit, die over de datum bleek te zijn. Typisch. Hoewel de wereldproblematiek onverminderd doormoddert, lijkt die verder van je bed naarmate je daar meer tijd doorbrengt. Ik las maar weer wat Biesheuvel, expert in het problematiseren van het probleemloze.“Geëngageerd schrijven, wat is dat nu weer?” leek hij aan mij te richten. Stik.
Nu al mijn idealen kwijt, zo jong nog! Is ontevredenheid je werkgever? Ja, dacht ik, als ik weer een ochtend versliep en de dag zo telkens een stukje opschoof. Ik verfoeide mezelf, maar wie verfoeit zich nu omdat hij gelukkig is? Genieten van iets eenvoudigs is erg ingewikkeld, legde Schopenhauer me uit. “Er is maar één aangeboren dwaling, en die luidt dat wij bestaan om gelukkig te zijn”. Ik verpest mijn geluk dus vanzelf wel, volgende week ofzo. Excuseert u mij, ik ga nu weer tongen.
( deze stond trouwens ook in Folia )

Advertenties

2 gedachtes over “Strak blauw met dreigende citaten

  1. ” ik ga nu weer tongen.” Met jezelf?
    Grapje! Zij het een ietsje villein, dat geef ik toe.
    Lieverd, hou op met dromen en post me het eerste hoofdstuk van je
    aanstaande boek (verschijningsdatum medio 2020..).
    Gaan we daarna tongen. Of een hamburger eten. Ofzo.

    Greetz, Niles

  2. Sorry, het boek is alleen als complete trilogie verkrijgbaar, begin 2012. Beloofd. Oh en trouwens, hoewel tongen klinkt alsof ik dat voor een raketje of een buskaart doe, kan dat echt pas nadat iemand bij mijn ouders op audiëntie is geweest. Staat in m’n Purity Ring.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s