Een misverstandshuwelijk: Melissa Gorga’s hot and happy marriage

Een misverstandshuwelijk: Melissa Gorga’s hot and happy marriage

Nee, er was eigenlijk geen enkele reden het boek van een realityster uit Real Housewives of New Jersey te lezen. Ik had nog nooit van huisvrouw Melissa Gorga gehoord, tot er een relletje in het altijd roerige feministenland ontstond: het boek van Gorga zou verkrachting binnen het huwelijk romantiseren en Amerikaanse feministes mepten furieuze kritieken op hun blogs. Ik sleepte de pennenvrucht van de Italiaans-Amerikaanse Gorga op mijn Kindle en ja, ook ik was verbaasd. De reacties zijn namelijk even kleingeestig als Melissa Gorga zelf.

Zoals we van de guido’s uit Jersey mochten verwachten, blijkt ook de familie Gorga geen boegbeeld van gelijkwaardigheid.  De Italiaans-Amerikaanse gemeenschap staat er bekend om hun sterke machismo en daarmee gaat vaak een jagers- versus-verzorgsters-mentaliteit gepaard. Zo ook in het huwelijk van Melissa en Joe Gorga: In our marriage, Joe is always the man, doing masculine things (…) I’m the woman, and I do the female things, including housework.’ Prima als meneer en mevrouw met dit recept gelukkig zijn natuurlijk, maar het boek adverteert zich als handleiding voor elke vrouw die zo’n hot and happy marriage wil.

MelissaWhat Joe Needs

Hoewel Melissa het boek schreef, komen de stelregels waarmee het huwelijk in goede vrede geleefd wordt voornamelijk van Joe. Het steentijdsetje schreef het boek plusminus samen, want Joe geeft tussentijds zijn geschreven commentaar op wat Melissa schrijft. Omdat Joe voor de $$$ zorgt (daardoor voelt hij zich een man), eist hij dat Melissa hem begroet en kust als hij thuiskomt (even opfrissen tevoren), en dat het eten klaar staat (dat eten moet Italiaans zijn en heel lekker, en zijn vrouw ook).  Wat Joe nog meer nodig heeft: een schoon huis, schone kinderen én drie tot vijf keer per week seks. Aan al die eisen voldoet Melissa, die er zelf een veel bescheidener eisenlijst op nahoudt – denk aan veel complimentjes.

Ooit liet Melissa zich opleiden tot onderwijzeres, maar omdat Joe geen zin had rekening te houden met haar vakantieperiodes en niet zou kunnen verkroppen dat het eten niet langer als bij toverslag op tafel zou verschijnen,  zag Melissa ervan af. Met Joe als man heb je het ook druk zat. Melissa moet zich namelijk voortdurend opdoffen en aansnoeren om haar man bij zich te houden, en, om deze karikatuur van de femme fatale overeind te houden, moet zij zich zelfs haar natuurlijke functies ontkennen. Zo heeft ze zich in negen jaar nog nooit ontlast in de buurt van haar man. Arm kind.

The puttana

Dit hele kleed-, dieet- en make-upfeest dat Melissa ‘using style for your marriage’ noemt ( je hoort Naomi Wolf ergens heel diep zuchten), is essentieel voor het behoud van je huwelijk, want onze jagersmannen worden bij het zicht van buitenechtelijk vrouwvlees willoze wezens die hun lul maar met moeite in hun broek kunnen houden. Daarom is het ook gevaarlijk om met singles om te gaan; ‘You can’t make a habit of it when you are married’;  en neemt Gorga als assistente voor Joe alleen zestigplussers met een bochel aan. Ook leeft Mel in de overtuiging dat het voor mannen pijnlijk is wanneer ze geen seks hebben: ‘not having enough sex is detrimental to his overall health.’  Zijzelf daarentegen vraagt nooit expliciet om seks. Vrouwen moeten moeilijk doen over seks en het mannen voorhouden als een sappige worst die ze pas mogen hebben if they put a ring on it. Anders verliezen ze respect voor je. Ben je eenmaal getrouwd, volgt het devies; ‘Be a lady in the parlor, a cook in the kitchen, and a puttana in the bedroom’.

Aan dat hoerengedrag in de slaapkamer wijdt Gorga de laatste hoofdstukken en daar wordt het pas echt verwarrend. Ze schrijft: ‘when gender roles are confused, sexual roles are, too. If he’s at the sink and then changing diapers, then who throws who down in the bed?’ Het komt erop neer dat Joe ook in de slaapkamer de baas moet zijn.  Omdat zij een lager libido heeft, doet ze hem soms een lol: ‘I’ll say, “I’m not so into it tonight, but let’s go.” This goes back to the tenet of honesty. He wants to go, I could take it or leave it. But for ten minutes, it’s fine.’ Melissa noemt dit maintenance sex. Hier ongeveer beginnen dames en heren uit de 21e eeuw waarschijnlijk hun keeltjes te schrapen. En dan moet Joe’s standpunt inzake seks nog komen: ‘Ladies, read this part to your husbands. Men, I know you think your woman isn’t the type who wants to be taken. But trust me, she is. Every girl wants to get her hair pulled once in a while. If your wife says “no”, turn her around and rip her clothes off. She wants to be dominated.’

Misverstandshuwelijk

Dat waren de zinnen die ertoe leidden dat sites als Jezebel het boek veroordeelden als ‘promotie van huwelijkse verkrachting’. Ja, dat Joe zegt de baas te zijn en geen ‘nee’ te verstaan, maakt hem er beslist niet sympathieker op. Maar in het ongelijke rollenpatroon is het woord ‘rollen’ van groot belang: Melissa benadrukt overal haar rol als vrouw-verleidster, het belang van ‘speelsheid’ in haar relatie, en geniet ervan het  ‘pak-me-dan’-meisje te spelen en zich door de slaapkamer achterna te laten zitten. Het gaat hier niet alleen om de verhouding in bed: de verkrachtingsfantasie is een pervertering van de verhouding tussen man en vrouw die zij beiden idealiseren en kiezen. Zoals het te makkelijk is te zeggen dat Melissa een slaaf is of aan het Stockholmsyndroom lijdt (ze kiest die ‘onvrijheid’ immers graag), is het ook voorbarig te stellen dat hier zonder meer verkrachting plaatsvindt (zij speelt immers zelf ook verkrachtinkje). We hoeven niet aan te nemen dat binnen een huwelijk automatisch duidelijk is wanneer seks onwenselijk is. Maar hoewel Joe zegt geen toestemming nodig te hebben, maakt Melissa evenmin duidelijk wat toestemming in haar geval nou precies is.

Joe is verward en aan het idee dat ‘nee’ geen ‘nee’ betekent is hij niet in zijn eentje debet. Het is geen verrassing dat in relaties waarvoor een jonge vrouw alles moet doen om seks uit te stralen behalve daadwerkelijk seks hebben, waarbinnen ze zich achterna moet laten zitten en haar grootse schat (***!SEKS!***) alleen maar tegenstribbelend prijs mag geven, het pak-me-dan-spel vaak een rol blijft spelen. Met vrouwen als Melissa is het niet verrassend dat mannen als Joe ‘ja’ blijven verstaan als ze ‘nee’ horen. En dat ze soms ook niet meer precies weten wat toestemming nou eigenlijk is. Er zijn toch tenminste twee boosdoeners aan te wijzen voor dit misverstandshuwelijk. De beschuldiging van verkrachting maakt de problemen van het jagers/verzorgstershuwelijk te klein. De culturele ongelijkheid leidt tot een seksuele ongelijkheid en dus verwarring; exact zoals Melissa zelf al schrijft, eigenlijk. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s