Uitkrant #8: Waarin ik lekker alles voor mezelf hou

Uitkrant #8: Waarin ik lekker alles voor mezelf hou

Het lijkt bijna misdadig, om straks een maandje m’n huis leeg achter te laten. Want wie in een krappe stad even een washok vacant heeft, moet éigenlijk meedoen aan de sharing economy. Ik klikte wat rond in de ‘stories’ van AirBnB en zo leerde ik Shell kennen, een textielontwerpster die haar hippe New Yorkse loft in 2012 openstelde voor mensen die door orkaan Sandy dakloos waren geworden. In het filmpje dat AirBnB maakte om haar barmhartigheid te onderstrepen, zie je hoe Shell de daklozen aan haar boezem drukt bij de deur. ‘Ik zie de ware spirit van New York’, zegt een ontroerde vluchteling. Zo kwam Shell’s gezicht op posters in metrostations terecht, en werd ze voor AirBnB wat Marco is voor War Child. Even.

Want waar is die schattige kunstenares en postergirl Shell nu heen? Ehm, uitgezet. Shell had de eigenaar van de loft, die ze zélf huurde, verteld dat ze er ‘kunstenaars’ uit de hele wereld zou ontvangen om mee ‘samen te werken.’ Vertaald uit sharing economy-taal betekent dat ‘ik ga het huisje melken door $475 per nacht aan toeristen te rekenen en een deel ervan aan een bedrijf te geven dat wereldwijd illegale hotels faciliteert.’

Zo toonde het gezicht van AirBnB per ongeluk óók het ware gezicht van AirBnB, de doodordinaire money-multiplying-economy. Alles suggereert dat we toewerken naar een warme, wollige wereld waarin we afstappen van traditionele vormen van eigendom, een plek waar iedereen samenwerkt. Maar het is misschien eerder het tegengestelde, een plek waarin ook privé-tijd, ruimte en eigendom ineens hun prijs hebben. En of ‘iedereen wint’ is nog maar de vraag.

Ik héb een huis, en ik zal niet doen alsof idealisme de voornaamste reden is dat ik niet AirBnB. Ik doe dat niet omdat de mogelijkheid bestaat dat ik maanden later nog kippenbotjes vind in mijn gymschoenen, of polaroids van Italianen die feesten in mijn ondergoed, dat de gasten mijn dagboeken GoogleTranslaten of ik bij terugkomst een fret als huisdier blijk te hebben. AirBnB confronteert me dus juist met mijn hebberigheid. Zo lang ik het me kan veroorloven, deel ik lekker niet.

 

Deze column stond in de juli/augustus-editie van de Uitkrant Amsterdam. Je kunt ‘m ook altijd hier gratis lezen (of als je in Amsterdam bent, ergens meenemen).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s