Column Uitkrant #23: waarin ik mannen wil die niet omlopen

Column Uitkrant #23: waarin ik mannen wil die niet omlopen

Schermafbeelding 2018-01-29 om 11.23.08 (De nieuwe Uitkrant is er. Met mijn coverstuk over flirten en op pagina 21 natuurlijk ook mijn column. Omdat de Uitkrant even niets op hun blog zet, plaats ik hem hier door)

Het was oudejaarsnacht. De nacht was fris, mijn adem niet. Ik had net mijn fiets voor mijn huis aan het hekje geklust en de sleutels in mijn jaszak gepropt, toen er ineens een man voor mijn neus stond. ‘Do you want to be my friend?’ vroeg hij, op een manier die niet vriendschappelijk klonk. De straat was verlaten, er was nog nu en dan een wegstervende knal te horen. Terwijl mijn hart sloeg als een duizendklapper en de man wachtte op antwoord, telde ik mijn opties: zou ik gillen als een keukenmeid, zou ik de sleutels, die ik vast in mijn jaszak opzocht met mijn rechterhand, direct in zijn oog steken, of zou ik een high kick uitdelen, die ik in gedachten ineens beheerste?

De ochtend erna dacht ik terug aan iets dat ik had gelezen. Veel mannelijke vrienden hadden me gezegd dat ze niet wisten wat er van ze werd verwacht na #MeToo, dus ik had gedaan wat ik kon: ik had het voor ze gegoogeld. Ik vond een stuk van Nicole Stamp op CNN, dat heette: ‘Wat je als fatsoenlijke man kunt doen na #MeToo’. Zoals: geef vrouwen een beetje ruimte in het donker. En de volgende tip voor het donker bleef knagen: ‘Als je een vrouw voorbij wil, steek dan de straat over voor je sneller gaat lopen. Het is een kleine geste die veel vrouwen een veiliger gevoel zal geven.’

Wacht, wát? Alle mannen wordt vriendelijk verzocht voortaan een blokje om alle vrouwen heen te lopen? Dat is geen kleine geste, maar een totale omslag in het voetgangersverkeer, een actief mijd-beleid, een avondrondjesklok. En welke mannen zouden er nou voortaan braaf slalommend de nacht door trekken? Niet de mannen die écht het best met een boog om elke vrouw heen kunnen lopen natuurlijk. Die lezen geen opiniestukken, die grijpen hun kans: het is donker! Een hopeloos verzoek om schijnveiligheid. Wat fatsoenlijke mannen kunnen doen na #Metoo, is fatsoenlijk doen. De rest zoekt vriendinnen op verlaten straten.

Ik moest nog reageren op het vriendschapsverzoek. De man leek onder invloed, mooi. De high kick was dus de beste oplossing, dan zou ik zijn bewusteloze lichaam daarná met de sleutel bewerken. Wat als ik hem per ongeluk in één keer doodtrap?, dacht ik met de overmoed van 3+ glazen prosecco achter de kiezen – waar moest ik hem dan opbergen? In de kruipruimte? ‘Please?’ drong de man aan. ‘My friendzone is full,’ zei ik eindelijk en beende weg met een tred waar, in mijn beleving, de kracht vanaf spatte. Eenmaal binnen gluurde ik om de hoek van mijn keukenraam, alsof ik niet zomaar uit mijn raam zou mogen kijken of er soms engerds stonden. Ik deed alle lichten aan.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s