Uitkrant #31: waarin ik verder ga als Emmylou Weaver

Uitkrant #31: waarin ik verder ga als Emmylou Weaver

‘English please?’, glimlachte het meisje. Ik vroeg of ze ’t wilde giftwrappen, waarna ik de Raadhuisstraat overstak naar een kledingwinkel. Ook daar werd ik aangesproken in het Engels, dit keer door iemand die overduidelijk Willeke heet. Mooi, denk ik dan, ik kan kennelijk doorgaan voor iemand die, nou ja, in elk geval géén Willeke heet, maar misschien wel Emmylou Weaver, een Amerikaanse advocate.

Vaak ga ik dan de hele middag verder als Emmylou, ook als ik even later bij zo’n muffinzaak waar alle muffins zijn betoverd door feetjes een unicorn latte bestel. Een van de voordelen van wonen in de stad is dat je ongestoord nieuwe persoonlijkheden kunt uitproberen. Al heeft Emmylou een nogal buitensporig uitgavenpatroon.

Onlangs las ik in Metro dat 67% van de mensen het ‘belachelijk’ vindt als ze in het Engels worden aangesproken in een Nederlandse zaak. Onder artikelen en op fora reageren ze alsof van hen geëist wordt dat ze in gebarentaal of Mandarijn communiceren: ‘Wil in mijn eigen land mijn eigen taal spreken PUNT!!!!!!”, schrijft Carmenmijnals.‘In de Nederlandse horeca spreekt het bedienend personeel NEDERLANDS. BASTA!!!’, aldus P8 en Rita zegt: ‘Wij kunnen geen engels.’

En ook al geen Nederlands. Leenwoorden uit het Italiaans zijn kennelijk wel goed – verder neem ik aan dat deze hoeders van de moerstaal geen pulled pork bestellen maar trekvarken, en geen unicorn lattes maar eenhoornschuimklutskoffie. Of helemaal niets, want Frits Spits, presentator van De Taalstaat, verklaart zelfs dat hem ‘de eetlust bijna vergaat’ als hij in het Engels wordt aangesproken. Bijna dan, hè. Wel meer horecabezoekers krijgen bijna geen hap meer door de keel van Engels. Sommigen staan er zelfs op in het Nederlands geholpen te worden en wachten (vermoedelijk nog steeds) op Hollandse bediening, een ander deel zegt onmiddellijk te vertrekken.

En dat is mooi. Als deze 67% nou eens lekker de zaak uit stampt, zou dat schelen. Er zijn namelijk nog altijd grote tekorten aan personeel in de horeca, vooral omdat er bijna geen Wiebe of Willeke boven de 25 jaar wil werken: lage lonen, werken als iedereen vrij is en waardeloze flexcontracten. Werk voor de niet al te veeleisende nieuweling, kortom, voor wie het Engels meestal ook niet de eerste taal is.

Woede over Engelssprekend personeel doet dan ook vaker aan als xenofobie dan als diepgevoelde taalliefde. Een tweede taal verdringt het Nederlands niet, volgens taalonderzoek, mits kinderen het Nederlands eerst goed leren. Als je je druk maakt over de teloorgang van het Nederlands, heb je meer te vrezen van verengelsing op scholen en universiteiten, tweetalige havo-vwo’s en ontlezing.

Mocht je echt moeite hebben eruit te komen met de ober, dan is er nog altijd Google Translate. Over Google gesproken: we mogen blij zijn dat we nog door mensen bediend worden, binnenkort zijn het vast allemaal robots. De grote vraag is dan: spreken die Engels of Nederlands?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s